Noorwegen 


Na onze reis en verhaal op ons web over de beklimming van de Preikestolen [fotos en verhaal] welke niet mis is, kregen we onderstaand verhaal toegezonden van een paar Noorwegen reizigers die ook zo hebben genoten van dit schitterende land. Bij de beklimming van de Preikestolen hebben ze een ervaring meegemaakt waar wij wijzer van geworden zijn.
Vandaar dit verhaal op ons web met dank aan Rita & Gerard..

1 dag uit het vakantieverhaal van Rita & Gerard

ANWB - NOORSE FJORDEN REIS NR.:604

van 20 mei tot 17 juni 2006
Maandag 12 juni - dag 24 - 3e verblijfsdag in Jorpeland

Vandaag is het de dag van de beklimming van de "PREIKESTOLEN"

Het is schitterend weer, weinig wind en lekker warm, we moeten pas om 10.00uur aantreden bij de vlag en gaan dan gezamelijk naar het hoofdgebouw van de camping voor een bespreking onder het genot van een kopje koffie en een taartpunt, eigenlijk willen we gelijk de berg op maar hier wordt verteld hoe de berg is en dat ongeveer de helft gaat lopen, terwijl de andere helft gevraagd wordt om de lopers met de auto naar het startpunt te brengen.

We hebben goede stevige wandelschoenen en een rugzak met 2x0,5 liter water, broodjes, krentebollen en windjacks.

De auto's staan al klaar en rond 11.00uur rijden we weg naar het startpunt, uitstappen en gezamelijk gaan we op pad bij de plaatsnaambordjes, over een mooi begaanbaar smal pad tussen de bomen, de groep wordt gesloten door Mirjam en Dave van de camping.

Het loopt goed, omhoog en omlaag, maar al spoedig beginnen er stenen te komen en heb je meer aandacht voor de weg dan voor de omgeving, dan ineens een moeras waar we via plankiers over heen gaan, dan weer een mooi pad en ineens na een bocht een stijle rotsformatie die genomen moet worden, dalende toeristen die al klaar zijn komen ons tegemoet, hierna via rotsen weer omlaag.
We passeren weer een bordje van de positie waar we nu staan, en gaan nu weer verder omhoog, het is warm en we gaan rusten. Riet neemt een broodje, we zijn met een leuk groepje en even verderop toen we langs een aflopende helling lopen geeft Ria het op. Ze heeft hoogtevrees en wordt door Jan naar een rustplaats gebracht, jammer want ze was al aardig ver gevorderd.

Weer over keien en rotsen je voeten zo neer zetten op stenen of sleuven in een rots, plan bepalen hoe te klimmen over een hindernis of welke weg de simpelste is en zo wordt er een aanslag gepleegd op je gestel, de groep is nu aardig uitgedund en we zijn nu met Nell, Hermien, Henk, Riet en Gerard als laatsten. We zijn nu al een 1,5uur bezig en ik begin vermoeidheid in mijn benen te voelen, maar dat heeft natuurlijk iedereen.

We komen langs een meer waar zelfs een hondje in zwemt en klimmen maar weer, komen hollanders, tegen die terug gaan en die zeggen dat het moeilijker wordt, - dat zijn taktische opmerkingen -, na een daling weer een klim en komen bij een plateau met iets lager een meer waar je kan zwemmen. Dit plateau loopt niet horizontaal maar ligt schuin met grote rots formaties, die genomen moeten worden, d.m.v. sleuven in het gesteente.

Ik voel de slapte in mijn benen en van het elkaar helpen komt bijna niets meer terecht, moet ook vaak rusten, nu gaat het vrij vlak schuin omhoog maar nog even en we zijn op de "Preikestolen".

Daar hebben de anderen zich al verzameld en worden begroet, het is feest!!
Natuurlijk heeft Nell weer iets bijzonders bedacht, ze heeft voor ieder die de preikestolen heeft bedwongen een insigne aan een rood koord meegenomen, een ingesealde noorsevlag, met aan de achterzijde de tekst:
Maandag 12 juni 2006

ANWB
Noorse Fjordenreis
Van harte gefeliciteerd !!

U heeft de Preikestolen
beklommen en gehaald.

Als je op je buik over de rand kijkt zie je diep onder je de Lysefjord met daarin een klein speelgoed bootje en nu groepsfoto's maken. De stemming is enorm en daarna gaan we weer terug en naar beneden, - ik merk al snel dat het niet gaat -, terwijl Riet driftig voort klimt en daalt, moet ik herhaaldelijk stoppen en rusten.

Nell komt en informeert en ik zeg dat de benen niet meer willen, dat ze van rubber zijn, dat ik geen hart klachten heb, dat ik verder prima ben. We gaan weer verder maar het gaat niet. Ik wil zwemmen in een meer en Mirjam stelt voor om een heli te laten komen nu het nog mogelijk is op het kale platteau.
Na optellen en aftrekken heb ik er in toegestemd, er komt ook nog kramp opzetten en nog even geprobeerd maar het gaat niet dus terug naar het platteau.

Riet wil niet met me mee en gaat door met de kleine groep, met Mirjam en Dave wachten op de heli en daar komt hij in een wolk van stof en steentjes. 2 Mannen in oranje pakken komen me ophalen, koptelefoon op, vuisten in mijn schouder, de heli in kruisbanden om en daar gaan we.

Briefje invullen: naam, datum, tijd, nationaliteit - afzetten beneden bij een camping - glas water van de eigenaresse in mijn hand gedrukt, heerlijk en met haar auto naar onze camping gebracht, daar staat de campingeigenaar en op mijn vraag hoe dit financieel afgewerkt gaat worden - antw.:SERVICE NOORWEGEN!! 


\Bij de caravan staat Carla met een biertje. Kees rijdt op en neer om de klimmers op te halen en ik wil mee om Riet te begroeten maar mag niet mee want "plaats te kort". De kramp houdt aan en daar komt de auto met Riet en de andere laatste klimmers al aan. Ze ziet er vermoeid uit maar wel een heldin!!!


Ben trots op haar dat ze dit volbracht heeft. Riet is boos op mij dat ik niet gegeten heb onderweg, de kramp komt herhaaldelijk opzetten en we gaan op mijn verzoek eten bij de receptie: vleesplakken, maisachtige groente, aardappelen - maar het smaakt niet - kosten: 2 x 65 = 130 Nkr

Hebben de avond in rust door gebracht.
Blijkt dat ik hongerklop heb gehad, niet voldoende eten, drinken en suikers.

Einde van een mooie zonnige en schitterende dag, vol met indrukwekkende ervaringen!!
Preikestolen Camping, N-4126 - Jorpeland
Einde van de dag

by My Stats
Content is of TsT at Travelto-web.com 2004 / 2012